| บทนำ |
| แนวคิดเรื่อง Diabetes Remission ได้รับความสนใจอย่างมาก แต่การนำไปใช้ในสภาพแวดล้อมจริงยังพบความท้าทาย จากการดำเนินการ Remission Diabetes Program ที่ผ่านมาของโรงพยาบาลเกาะพะงัน พบว่า ผู้ป่วยสามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือดได้ เพียงร้อยละ 47.9 |
| วัตถุประสงค์ |
| เพื่อศึกษาปัจจัยที่มีความสัมพันธ์ต่อผู้ป่วยโรคเบาหวานที่ควบคุมระดับน้ำตาลไม่ได้หลังเข้าร่วม Diabetes Remission Program โรงพยาบาลเกาะพะงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี |
| วิธีการศึกษา |
| การศึกษาแบบภาคตัดขวาง โดยเก็บรวบรวมข้อมูลจากผู้ป่วยโรคเบาหวานชนิดที่ 2 ที่เข้าร่วม Diabetes Remission Program 146 คน ใช้แบบสอบถามข้อมูลเกี่ยวกับ Diabetes Remission Program ความรอบรู้ด้านสุขภาพ และการสนับสนุนทางสังคม ทำการวิเคราะห์ข้อมูลเชิงปริมาณใช้จำนวน ร้อยละ ค่าเฉลี่ย ค่ามัธยฐาน ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน วิเคราะห์ความสัมพันธ์โดยใช้สถิติสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์แบบเพียร์สัน |
| ผลการศึกษา |
| ปัจจัยที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ สถานภาพสมรสมีความสัมพันธ์ทางบวกกับระดับน้ำตาลในเลือด (r=.191, p<0.05) ระดับการศึกษา (r=-.250, p<0.01) การเดินทางมาโรงพยาบาล (r=.165, p<0.05) ระยะเวลาการป่วย ค่า HbA1c ก่อนและหลังเข้าโปรแกรม และค่า BMI ก่อนเข้าโปรแกรม (r=.178, .303, .192 และ .241 ตามลำดับ, p<0.01) การเข้าร่วมการให้ความรู้และการศึกษา (r=.180-.328, p<0.05) การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม (r=.209-.351, p<0.01) การติดตามทางโทรศัพท์ (r=.214, p<0.01) และบุคลากรที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ แพทย์ นักโภชนาการ และนักกายภาพบำบัด (r=.192, .169 และ .165 ตามลำดับ, p<0.05) สำหรับความถี่ของการตรวจ HbA1c มีความสัมพันธ์ทางลบกับระดับน้ำตาลในเลือด (r=-.217, p<0.01) และความรอบรู้ด้านสุขภาพ (r=-.870, p<0.01) |
| สรุป |
| การพัฒนาโปรแกรมที่เน้นการเสริมสร้างความรอบรู้ด้านสุขภาพ การปรับเปลี่ยนพฤติกรรม การสนับสนุนด้านโภชนาการ และการติดตามอย่างต่อเนื่อง |
| คำสำคัญ |
| โรคเบาหวาน Diabetes Remission Program ความรอบรู้ด้านสุขภาพ |