หน้าหลัก / วารสาร / วิชาการ ปีที่ 1 เมษายน 2564 - มีนาคม 2565 / บทความ
บทความฉบับเต็ม (PDF)
คลิกเพื่อดาวน์โหลด
มลพิษจากมูลฝอยเป็นปัญหาทางสิ่งแวดล้อมที่มีความสำคัญต่อการดำรงชีวิต และคุณภาพชีวิตของมนุษย์ทุกคน พฤติกรรมที่ถูกต้องเกี่ยวกับการจัดการมูลฝอยเป็นปัจจัยสำคัญที่ช่วยลดปัญหามลพิษจากมูลฝอยได้ พฤติกรรมการจัดการมูลฝอยที่ถูกต้องเป็นผลมาจากความรู้และทัศนคติที่ดีต่อการจัดการมูลฝอย โรงพยาบาลนอกจากเป็นแหล่งผลิตมูลฝอยทั่วไปแล้ว ยังเป็นแหล่งผลิตมูลฝอยอันตรายและมูลฝอยติดเชื้ออีกด้วย การกำกับดูแลให้ปฏิบัติตามแนวทางปฏิบัติที่ถูกต้องจึงเป็นสิ่งจำเป็น
เพื่อศึกษา เปรียบเทียบ ความรู้ ทัศนคติ และพฤติกรรมเกี่ยวกับการจัดการมูลฝอยของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
เป็นการศึกษาแบบภาคตัดขวาง (Cross sectional study) ด้วยแบบสอบถามจากกลุ่มตัวอย่างที่เป็นบุคลากรของโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
กลุ่มตัวอย่างจำนวน 349 คน ส่วนใหญ่เป็นเพศหญิง (ร้อยละ 82.2 ) อายุ 51 ปีขึ้นไป (ร้อยละ 55.0 ) การศึกษาระดับปริญญาตรี (ร้อยละ 64.8) เป็นพยาบาลวิชาชีพ (ร้อยละ 38.1 ) คะแนนความรู้เกี่ยวกับการจัดการมูลฝอยอยู่ในระดับมาก 346 ราย (ร้อยละ 99.1) คะแนนทัศนคติอยู่ในระดับดีและดีมาก 152 ราย (ร้อยละ 43.6) และ 197 ราย (ร้อยละ 56.4) ตามลำดับ คะแนนพฤติกรรมอยู่ในระดับดีมาก 299 ราย (ร้อยละ 85.7) บุคลากรที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรี เพศหญิง และในกลุ่มอายุที่สูงขึ้นมีคะแนนพฤติกรรมการจัดการมูลฝอยสูงกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ นอกจากนี้คะแนนความรู้และทัศนคติที่มากขึ้นมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับคะแนนพฤติกรรมที่มากขึ้นตามไปด้วย
คะแนนความรู้ ทัศนคติและพฤติกรรมการจัดการมูลฝอยของเจ้าหน้าที่โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราชอยู่ในระดับดีถึงดีมาก โดยคะแนนพฤติกรรมการจัดการมูลฝอยที่มากกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ พบในกลุ่มบุคลากรที่มีการศึกษาระดับปริญญาตรี เพศหญิง และบุคลากรกลุ่มอายุที่สูงขึ้น และนอกจากนี้คะแนนความรู้และทัศนคติที่สูงขึ้นมีความสัมพันธ์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติกับคะแนนพฤติกรรมที่มากขึ้น
ผลของโปรแกรมการฟื้นฟูสมรรถภาพหัวใจแบบออกกำลังกายที่บ้าน ต่อความสามารถในการออกกำลังกายและคุณภาพชีวิต หลังจากติดตามครบ 1 ปี ณ คลินิกฟื้นฟูหัวใจ โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
อัจฉรี แก้วทอง
การศึกษาค่าผลคูณปริมาณรังสีตลอดความยาวของการสแกนจากการตรวจเอกซเรย์คอมพิวเตอร์ของส่วนศรีษะ ทรวงอก และช่องท้องในโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
อภิชา โมราศิลป์
ผลของการเพิ่มยานำสำหรับผู้ป่วยที่มีประวัติภาวะภูมิไวเกินจากยาออกซาลิพลาตินในโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
ศุภวรรณ สุวรรณอักษร, สุจิตรา ยิ่งยงค์
ปัจจัยเสี่ยงของการเกิดพิษต่อตับจากยาต้านวัณโรคในผู้ป่วยโรงพยาบาลทุ่งสง
สิมิลัน คีรีศรี
การศึกษาเปรียบเทียบค่าความดันลูกตาระหว่างเครื่องวัดความดันลูกตาชนิดโกลด์แมนน์ และเครื่องวัดความดันลูกตาชนิดเป่าลมในคนไข้โรคต้อหินโรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
ภานุวัฒน์ นันทนาวุฒิ